Srimad Valmiki Ramayana

तामिमां सर्वभूतानां नमस्कार्य्यां यशस्विनीम् ।
अभिगच्छतु वैदेही वृद्धामक्रोधनां सदा ।
अनसूयेति या लोके कर्मभि: ख्यातिमिगता ॥ ॥२-११७-१२॥
Tāmimāṃ sarvabhūtānāṃ namaskāryyāṃ yaśasvinīm । Abhigacchatu vaidehī vṛddhāmakrodhanāṃ sadā । Anasūyeti yā loke karmabhiḥ khyātimāgatā ॥ ॥2-117-12॥
Translation
"Let Vaidehi approach her—she who is worthy of reverence by all beings, illustrious, aged, and ever free from anger; she who has engaged fame in the world as 'Anasuya' due to her deeds."
हिंदी अनुवाद
जो समस्त प्राणियों के लिए वंदनीय हैं, यशस्विनी हैं, वृद्धा हैं और सदा क्रोध से रहित हैं; जो अपने कर्मों के कारण संसार में 'अनसूया' (दोष/ईर्ष्या न खोजने वाली) नाम से विख्यात हैं—वैदेही (सीता) उनके पास जाएँ।
English Commentary
The directive is given: Vaidehi must approach this matriarch. The etymology of the name 'Anasuya' is highlighted—derived from na (no) + asūyā (envy/jealousy/finding fault). She is famous (khyātim āgatā) precisely because her deeds match her name. Described as akrodhanāṃ (free from anger) and worthy of universal salute (namaskāryyāṃ), she represents the pinnacle of emotional control and maternal grace, making her the perfect spiritual shelter for Sita.
हिंदी टीका
ऋषि अत्रि अब स्पष्ट निर्देश देते हैं कि सीता को अनसूया के पास जाना चाहिए ('अभिगच्छतु')। 'अक्रोधनां' (क्रोध न करने वाली) विशेषण 'अनसूया' नाम को सार्थक करता है। अनसूया शब्द का विग्रह है—'न विद्यते असूया यस्याः सा' (जिसमें गुणों में दोष देखने की वृत्ति नहीं है)। यह गुण एक उपदेशक या गुरु के लिए अनिवार्य है। सीता, जो स्वयं सौम्य हैं, उनके लिए अनसूया आदर्श मार्गदर्शिका हैं।