Srimad Valmiki Ramayana

सहस्र रश्मिः भग्वान् शरदीव दिवाकरः ।
गुरु कार्याणि सर्वाणि नियुज्य कुशिक आत्मजे ।
ऊषुः ताम् रजनीम् तत्र सरय्वाम् सुसुखम् त्रयः ॥ ॥१-२२-२२॥
Sahasra raśmiḥ bhagvān śaradīva divākaraḥ । Guru kāryāṇi sarvāṇi niyujya kuśika ātmaje । Ūṣuḥ tām rajanīm tatra sarayvām susukham trayaḥ ॥ ॥1-22-22॥
Translation
Rama shone like the thousand-rayed Lord Sun in autumn. Having performed all duties towards the Guru (son of Kushika), the three of them spent that night very happily on the banks of the Sarayu.
हिंदी अनुवाद
(विद्या प्राप्ति के बाद राम) शरद ऋतु के सहस्र किरणों वाले भगवान सूर्य की भांति चमक रहे थे। फिर कुशिक-पुत्र (विश्वामित्र) की गुरु-सेवा के समस्त कार्य संपन्न करके, उन तीनों ने सरयू तट पर वह रात बड़े सुख से बिताई।
English Commentary
Rama is compared to the autumn sun—bright, clear, and unobstructed by clouds (ignorance). Despite his elevated status, he diligently performs Guru karyani (service to the teacher), setting a standard for conduct. The phrase susukham (very happily) is key; it indicates their adaptability. The external comfort of the palace was replaced by the internal comfort of dutifulness and the Guru's presence.
हिंदी टीका
उपमा 'शरदीव दिवाकरः' (शरद ऋतु का सूर्य) बहुत सटीक है। शरद का सूर्य बादलों से मुक्त, अत्यंत तेजस्वी होता है, वैसे ही अविद्या के बादल हटने से राम चमक रहे थे। राजकुमार होने के बावजूद, राम और लक्ष्मण ने 'गुरु कार्याणि' (चरण दबाना आदि सेवा) की, जो उनकी विनम्रता है। 'सुसुखम्' (बड़े सुख से) बताता है कि राजमहल के बिना, घास पर सोकर भी वे प्रसन्न थे।