Srimad Valmiki Ramayana

शोक संविग्न हृदयो भृशम् व्याकुलित इन्द्रियः ।
अपिधाय बिल द्वारम् शैल शृङ्गेण तत् तदा ॥४-१०-५॥
śoka saṃvigna hṛdayo bhṛśam vyākulita indriyaḥ |
apidhāya bila dvāram śaila śṛṅgeṇa tat tadā ॥4-10-5॥
Translation
With a heart overwhelmed by grief and senses greatly agitated, I then blocked the entrance of that cave with a mountain peak.
हिंदी अनुवाद
शोक से उद्विग्न हृदय और अत्यंत व्याकुल इन्द्रियों वाला होकर, मैंने उस समय उस गुफा के द्वार को एक पर्वत शिखर (शिला) से बंद कर दिया।
English Commentary
This verse articulates Sugriva's psychological state at the critical moment when he believed Vali had been killed by the demon Mayavi. The descriptors shoka samvigna hridayo (heart overwhelmed by grief) and vyakulita indriya (senses agitated/confused) are vital for his defense. Sugriva is explaining to his enraged brother that the act of blocking the cave entrance was not a calculated coup or an act of malice, but a desperate defensive measure born out of panic and grief. He feared the demon would emerge to destroy Kishkindha. By highlighting his emotional turbulence, the poet Valmiki establishes Sugriva's lack of mens rea (criminal intent), portraying him as a loyal brother reacting to a perceived tragedy rather than a usurper seizing an opportunity.
हिंदी टीका
यह श्लोक सुग्रीव की उस समय की मानसिक स्थिति का वर्णन करता है जब उन्हें लगा कि मायावी दानव ने वाली का वध कर दिया है। यहाँ 'शोक संविग्न हृदयो' और 'व्याकुलित इन्द्रियः' जैसे विशेषण अत्यंत महत्वपूर्ण हैं। सुग्रीव यहाँ वाली को यह समझाने का प्रयास कर रहे हैं कि गुफा का द्वार बंद करने का उनका निर्णय किसी षड्यंत्र या द्वेष का परिणाम नहीं था, बल्कि वह भय और भ्रातृ-शोक से उत्पन्न एक तात्कालिक प्रतिक्रिया थी। उन्होंने सोचा था कि दानव बाहर आकर किष्किन्धा का विनाश न कर दे, इसलिए रक्षात्मक उपाय के रूप में द्वार बंद किया था। यह श्लोक सुग्रीव की निर्दोषिता और उनकी तत्कालीन विवशता को प्रमाणिकता प्रदान करता है, जिसे क्रोधित वाली समझने में असमर्थ हो रहे थे।