Srimad Valmiki Ramayana

एष मुष्टिर् महान् बद्धो गाढः सुनियत अंगुलिः ।
मया वेग विमुक्तः ते प्राणान् आदाय यास्यति ॥ ॥४-१६-२०॥
eṣa muṣṭir mahān baddho gāḍhaḥ suniyata aṅguliḥ । mayā vega vimuktaḥ te prāṇān ādāya yāsyati ॥ ॥4-16-20॥
Translation
(Vali said) This great fist is clenched, firm, with fingers positioned tightly. Released by me with speed, it will depart only after taking your life.
हिंदी अनुवाद
(वाली ने कहा) यह मेरी महान मुट्ठी बंधी हुई है, उंगलियाँ कसकर जकड़ी हुई हैं। मेरे द्वारा वेग से छोड़ी गई यह मुट्ठी तुम्हारे प्राण लेकर ही हटेगी।
English Commentary
Vali engages in psychological warfare, describing his fist as a lethal weapon. The detail suniyata aṅguliḥ (fingers well-restrained/positioned) highlights his martial technique. There is a shift in intent here: earlier (Verse 7) he claimed he wouldn't kill Sugriva, but now, provoked by Sugriva's aggression, he threatens prāṇān ādāya (taking the life). Rage has escalated the conflict from disciplinary punishment to a death match.
हिंदी टीका
यह वाली का 'वाक-बाण' है। वह अपनी मुट्ठी का वर्णन किसी घातक अस्त्र की तरह करता है—'सुनियत अंगुलिः' (अच्छी तरह कसी हुई उंगलियां)। वह सुग्रीव को चेतावनी देता है कि यह प्रहार सामान्य नहीं होगा, यह प्राणघातक (prāṇān ādāya) होगा। पिछले श्लोकों में उसने कहा था कि वह सुग्रीव को नहीं मारेगा, केवल दर्प चूर्ण करेगा, लेकिन अब क्रोध में वह सीधे प्राण लेने की धमकी दे रहा है। यह दर्शाता है कि युद्ध के आवेश में संयम कैसे टूटता है।