Srimad Valmiki Ramayana

प्रविष्टा हरि शार्दूला बिलम् तिमिर आवृतम् ।
न तेषाम् सज्जते दृष्टिः न तेजः न पराक्रमः ॥ ॥४-५०-१९॥
praviṣṭā hari śārdūlā bilam timira āvṛtam । na teṣām sajjate dṛṣṭiḥ na tejaḥ na parākramaḥ ॥ ॥4-50-19॥
Translation
Those tigers among monkeys entered the darkness-shrouded cave. Neither their vision, nor their energy/splendor, nor their valor was obstructed/faltered.
हिंदी अनुवाद
उन वानर-श्रेष्ठों (हरि शार्दूलाः) ने उस अंधकारमय गुफा में प्रवेश किया। (आश्चर्य की बात है कि) न तो उनकी दृष्टि रुकती (बाधित होती) थी, न उनका तेज और न ही उनका पराक्रम।
English Commentary
This verse serves to glorify the Vanaras. Despite the timira (darkness), their faculties remain unimpaired. The phrase na sajjate (does not get stuck/hindered) is applied to three attributes: dṛṣṭiḥ (vision), tejaḥ (vitality/aura), and parākramaḥ (valor). This implies a supernatural capability to navigate absolute darkness, or metaphorically, that their determination was so strong that physical darkness could not impede their march. It reinforces their status as hari śārdūlā (tigers among monkeys)—apex warriors who function at peak capacity even in adverse environments.
हिंदी टीका
यहाँ वानरों की दैवीय उत्पत्ति और असाधारण क्षमताओं का वर्णन है। सामान्यतः घोर अंधकार में दृष्टि काम नहीं करती, और भय से पराक्रम क्षीण हो जाता है। किन्तु यहाँ 'न सज्जते' (नहीं रुकती/नहीं चिपकती) क्रिया का प्रयोग तीनों के लिए हुआ है—दृष्टि, तेज और पराक्रम। इसका अर्थ है कि वे अँधेरे में भी देखने में सक्षम थे (संभवतः वानरों की स्वाभाविक रात्रि-दृष्टि या दैवीय शक्ति)। 'हरि शार्दूला' (वानरों में बाघ) उपमा उनके निर्भय स्वभाव को रेखांकित करती है। यह श्लोक पाठक को याद दिलाता है कि ये साधारण जानवर नहीं, बल्कि रामायण के महाबली पात्र हैं।