Srimad Valmiki Ramayana

द्वौ मासौ तेन मे कालो जीवितानुग्रहः कृतः ।
ऊर्ध्वं द्वाभ्यां तु मासाभ्यां ततस्त्यक्ष्यामि जीवितम् ।
॥५-३३-३२॥
Dvau māsau tena me kālo jīvitānugrahaḥ kṛtaḥ । Ūrdhvaṃ dvābhyāṃ tu māsābhyāṃ tatastyakṣyāmi jīvitam । ॥5-33-32॥
Translation
A period of two months has been granted by him for my life. After the completion of two months, I shall give up my life.
हिंदी अनुवाद
उस (रावण) ने मेरे जीवन के लिए दो मास की अवधि (अनुग्रह रूप में) दी है। उन दो मासों के बाद मैं अपने प्राण त्याग दूँगी।
English Commentary
This is the climax of Sita's narration, creating a sense of extreme urgency. She informs Hanuman of the "deadline" set by Ravana: two months. The phrase jivita-anugrahah (favor of life) implies that her current survival is merely a grace period granted by her captor before execution or forced submission. Her resolve to tyakshyami jivitam (give up life) after this period confirms her intent to commit suicide rather than yield. This information is crucial for Hanuman, acting as a call to immediate action for the rescue mission.
हिंदी टीका
यह श्लोक सीता की कथा का समापन और हनुमान जी के लिए "समय सीमा" (deadline) की घोषणा है। "जीवितानुग्रहः" शब्द व्यंग्यात्मक और करुण है—रावण ने उन्हें जीवित रहने का जो समय दिया है, वह सीता के लिए अनुग्रह जैसा नहीं, बल्कि मृत्यु की प्रतीक्षा है। सीता जी स्पष्ट करती हैं कि यदि दो माह में राम नहीं आए, तो वे स्वयं प्राण त्याग देंगी, पर रावण के वश में नहीं होंगी। यह हनुमान जी को स्थिति की गंभीरता और तात्कालिकता (urgency) समझाने के लिए कहा गया है।