Srimad Valmiki Ramayana

यः समुत्पतितं क्रोधं क्षमयैव निरस्यति ।
यथोरगस्त्वचं जीर्णां स वै पुरुष उच्यते ।
।
॥५-५५-७॥
Yaḥ samutpatitaṃ krodhaṃ kṣamayaiva nirasyati । Yathoragastvacaṃ jīrṇāṃ sa vai puruṣa ucyate । । ॥5-55-7॥
Translation
He who casts off his rising anger entirely through forgiveness, just as a snake casts off its old slough (skin), is indeed called a (true) man.
हिंदी अनुवाद
जो मनुष्य उमड़े हुए क्रोध को क्षमा के द्वारा उसी प्रकार त्याग देता है जैसे सांप अपनी पुरानी केंचुल (त्वचा) को उतार फेंकता है, वही वास्तव में (महान) पुरुष कहलाता है।
English Commentary
A classic simile is used here: shedding anger like a snake sheds its old skin (tvacham jirnam). This implies that anger is a dead weight, something toxic and old that restricts growth, and casting it off is natural for a realized soul. True masculinity or strength (purusha) lies not in aggression, but in the capacity for forgiveness (kshama).
हिंदी टीका
वाल्मीकि रामायण की यह एक अत्यंत प्रसिद्ध और सुंदर उपमा है। जैसे सांप अपनी केंचुल को अनायास और पूर्ण रूप से त्याग देता है, वैसे ही ज्ञानी पुरुष को क्रोध त्याग देना चाहिए। यहाँ 'क्षमा' को क्रोध की काट बताया गया है। हनुमान जी को खेद है कि वे इस आदर्श 'पुरुष' की परिभाषा पर खरे नहीं उतरे क्योंकि उन्होंने क्रोध को त्यागने के बजाय उसे लंका पर उतार दिया।