Srimad Valmiki Ramayana
YUDDHA KANDA•SARGA: 47•SHLOKA: 22

शरतल्पगतौ वीरौ तथाभूतौ नरर्षभौ ।
दुःखार्ता सुभृशं सीता सुचिरं विललाप ह ॥६-४७-२२॥
śaratalpagatau vīrau tathābhūtau nararṣabhau |
duḥkhārtā subhṛśaṃ sītā suciraṃ vilalāpa ha ॥6-47-22॥
Translation
Seeing those tiger-like heroes lying on a bed of arrows in such a state, Sita, stricken with immense grief, lamented for a long time.
हिंदी अनुवाद
बाणों की शय्या पर पड़े हुए और ऐसी अवस्था को प्राप्त उन नरश्रेष्ठ वीरों को देखकर, अत्यंत दुख से पीड़ित सीता ने बहुत देर तक विलाप किया।
English Commentary
Sita's grief was natural. Seeing the husband for whom she endured so much suffering, now presuming him dead, her patience shattered. The word 'suchiram' (for a long time) indicates the depth of her sorrow.
हिंदी टीका
सीता का दुख स्वाभाविक था। जिस पति की प्रतीक्षा में उसने इतना कष्ट सहा, उसे मृत मानकर उसका धैर्य टूट गया। 'सुचिरं' (बहुत देर तक) शब्द उसके शोक की गहराई को बताता है।